حمله قلبی
ناگهان دچار درد قفسهٔ سینه میشوید و موجی از ترس شما را فرا
میگیرد. بهاندازه کافی دربارۀ این درد شنیدهاید تا آن را خطرناک
بدانید. قبل از اینکه دچار وحشت شوید، یک چیز را در نظر داشته باشید: در
فیلمهای تلویزیونی درد قفسهٔ سینه همیشه نشانهٔ حمله قلبی است، اما در
زندگی واقعی آنقدر هم خطرناک نیست.
به گزارش خبرنگار سایت پزشکان بدون مرز ، گرچه همیشه باید خطرناکترین
علت را برای درد قفسهٔ سینه در نظر داشت، اما بیش از ۵۰ علت برای این درد
وجود دارد که برخی از آنها چیزی نیستند و اصلاً درمانی لازم ندارند. بهطور
کلی، ضربهٔ ناگهانی درد، درد خفیف طولانی، احساس سوزش، و احساس دردی که
هنگام جابهجائی بالاتنه تغییر میکند معمولاً جای ترس ندارد. در این
موارد، پزشکان وجود بیماری قلبی یا موردی را که نیاز به درمان فوری دارد
تشخیص میدهند.
چطور میتوانید دردهای احتمالی مربوط به قلب را تشخیص دهید؟ فرض کنید که
در حال قدم زدن یا ورزش کردن هستید و ناگهان فشار، گرفتگی، یا تنگی درست در
پشت جناغ یا کمی به طرف چپ آن احساس میکنید که احتمالاً به دست، پشت،
گردن، یا آرواره کشیده میشود. فوراً مینشینید و ناراحتی ظرف ۵ تا ۱۵
دقیقه فروکش میکند. آیا دچار حملهٔ قلبی شدهاید؟ بیشتر امکان دارد که
گرفتار چیزی شده باشید که پزشکان آن را آنژین صدری مینامند. (ولی اگر شما
این درد را پیدا کردید، آن را آنژین صدری ندانید و برای تشخیص واقعی به
پزشک مراجعه کنید.) در آنژین صدری چربی در درون رگهای اکلیلی قلبی رسوب و
مجرای آنها را تنگ کرده است و با کاهش جریان خون به ماهیچهٔ قلب، نیاز
اکسیژن آن برطرف نمیشود.
آنژین صدری اصولاً در هنگام فعالیت یا لحظات هیجان روی میدهد که قلب کار
بیشتر دارد و نیاز آن به خون غنی از اکسیژن بیشتر است. این درد پیامی از
قلب برای اعلام احتیاج به اکسیژن است، درست مثل درد ماهیچهٔ ساق پا وقتی
دچار گرفتگی میشود.
عوامل دیگری مثل سیگار کشیدن، تنش روانی، و کمی فعالیت نیز تنگی رگهای اکلیلی را تشدید و امکان درد را بیشتر میکنند.
آنژین صدری یک حالت اورژانس نیست، اما یک زنگ خطر است. فرض کنید یکی از این
رگها بسیار باریک شود یا لختهای خون آن را کاملاً ببندد. در این صورت
بخشی از ماهیچهٔ قلب میمیرد.
روی دادن چنین حالتی حملهٔ قلبی نام دارد و در بیشتر موارد قلب خود درد
اخطار را به شما اطلاع میدهد. درد حاصل شبیه به آنژین صدری است، اما
طولانیتر، شدیدتر و اغلب همراه سرگیجه، تهوع، تنگی نفس، و عرق کردن است.
اگر این علائم را دیدید، منتظر خوب شدن آن ننشینید. فوراً به اورژانس پزشکی
مراجعه کنید تا از تخریب بیشتر قلب جلوگیری کنند.
درد قلب همیشه بهعلت بیماری رگهای اکلیلی نیست. مثلاً التهاب شایع بافت
دور قلب که معمولاً ویروسی است، درد شدیدی ایجاد میکند که با تنفس یا دراز
کشیدن بدتر میشود. آسیبدیدگی رگهای قلب یا بیماریهای دریچهای قلب نیز
درد قفسهٔ سینه ایجاد میکنند. و همهٔ اینها معمولاً با آنژین صدری یا درد
حملهٔ قلبی تفاوت دارند.
دردهائی نیز در قفسهٔ سینه روی میدهند که منشأ قلبی ندارند. بسیاری از
آنها عصبی هستند. حملات اضطراب و تنش روانی کششی در ماهیچههای سینه ایجاد
میکنند یا باعث ضربان نامنظم قلب میشوند. بیماران مضطرب اغلب فشار خوب هم
دارند و تنفس سریع آنها به ناراحتی در قفسهٔ سینه و نیز گزگز و کرختی
لبها و دست و پا منجر میشود.
در بسیاری افراد، درد ناشی از علل نسبتاً خوشخیم گوارشی، مثل نفخ، سوزش
سردل، فتق مری، یا برگشت اسید معده است. این نوع درد معمولاً در قسمت
پائین قفسهٔ سینه است و انواعی از احساس سوزش تا درد مبهم دارد.
هر درد برندهای که با دم نشدید شود میتواند به علت التهاب جنب (پوشش دور
ریهها) یا ناشی از سینه پهلو یا دیگر بیماریهای ریوی باشد. احتمال دیگر
آسیبهای مختلف مثل کشیدگی ماهیچهها یا غضروفهای سینه یا ضربدیدگی و
شکستگی دنده است.
- درمان درد قفسهٔ سینه
درد قفسهٔ سینه همیشه به معنی مراجعه به اورژانس پزشکی نیست. گرچه اگر درد
داشتید حتماً به پزشک خود اطلاع دهید. در اینجا راهنمائیهائی برای کنترل
درد گفته میشود.
فوراً بنشینید. اگر درد ناگهانی داشتید، راه نروید. آنژین صدری با چند
دقیقه استراحت تسکین مییابد. اگر درد بدتر شد، نزد پزشک بروید.
نیتروگلیسیرین استفاده کنید. استفاده از قرص زیر زبانی نیتروگلیسیرین درد
را آرام میکند. این دارو گشادکنندهٔ رگها است، یعنی دیوارهٔ رگها را شل
کرده و باعث عبور خون بیشتری از آنها میشود. امروزه چسبهای پوستی
نیتروگلیسیرین هم وجود دارد، اما بسیاری آنها را بعد از مدتی استفاده
بیتأثیر مییابند. قرصهای طولانی اثر آن هم وجود دارد که روزی دو تا چهار
قرص آن را با تجویز پزشک میتوان خورد.
از پزشک دارو بخواهید. دیگر داروهای گشادکنندهٔ رگها برای آرام کردن آنژین
صدری و دیگر دردهای قلب عبارتند از مسدودکنندههای کانال کلسیم (مثل
نایفدیپین) که تأمین اکسیژن قلب را زیاد میکند و داروهای مسدودکنندهٔ
گیرندههای بتا (مثل آتنولول و پروپرانول) که با کاهش بار قلب نیاز آن را
به اکسیژن کم میکنند.
آسپیرین بخورید. آسپیرین مسکن بسیار خوبی برای دردهای ناشی از آسیبدیدگی و
نیز التهاب دور قلب است. همچنین در افراد مبتلا به آنژنی صدری، خوردن
روزانهٔ یک قرص آسپیرین بچه یا نصف قرص آسپیرین بزرگسالان (با تجویز پزشک)
خطر حملهٔ قلبی را کاهش میدهد و اگر فردی دچار حملهٔ قلبی شد، خوردن یک
قرص آن تا رسیدن به بیمارستان از لخته شدن بیشتر خون جلوگیری میکند.
مواظب معده خود باشید. برای تسکین سوزش سر دل یک قرص با یک قاشق شربت
ضداسید، کمی آب، و یک بیسکویت بخورید. از خوردن غذاهائی که دستگاه گوارش
شما را ناراحت میکنند اجتناب کنید.
آروغی بزنید. یک جرعهٔ بزرگ آب معدنی بخورید و دهانتان را باز بگذارید تا
آروغ بزنید. ممکن است بیادبانه به حساب آید، ولی درد ناشی از گاز معده یا
غذای پرحجم را کاهش میدهد.
بالش خود را بلندتر کنید. بعضی دردهای قفسهٔ سینه، مثل درد التهاب دور قلب،
با دراز کشیدن تشدید میشوند. گذاشتن چند بالش یا بالا آوردن زیر سری درد
را کمتری میکند.
خود را محدود نکنید. راحت باشید. مسافرت کنید. در فعالیتهای اجتماعی شرکت
کنید. تنش روانی و اضطراب ایجاد درد قفسهٔ سینه میکند که خود درد نیز تنش و
اضطراب را بیشتر میکند.
کارهائی را که باعث درد میشود کنار بگذارید. گرچه ورزش برای سلامتی بسیار
مهم است، فعالیتهائی مثل دویدن یا برف پارو کردن ممکن است باعث آنژین صدری
شوند. ورزشهای سبکتری مثل پیادهروی یا شنا انجام دهید.
سیگار نکشید. سیگار کشیدن رگهای خونی را منقبض کرده و کار قلب را بیشتر
میکند. کسانی که سیگار را ترک میکنند ظرف چند هفته کاهش دردهای قفسهٔ
سینه را احساس میکنند.
الکل ننوشید. مصرف زیاد الکل باعث بسیاری ناراحتیهای قلبی، از جمله درد قفسهٔ سینه، میشود.
کمتر قهوه بخورید. مصرف قهوه، کوکاکولا، و دیگر نوشابههای کافئیندار را کم کنید.
- چه وقت به پزشک مراجعه کنیم؟
- هر درد قفسهٔ سینه را به پزشک اطلاع دهید.
- اگر درد شدید است و به شانهها، گردن، دستها یا آرواره منتشر میشود،
یا همراه با سرگیجه، غش، عرق کردن، تهوع یا تنگی نفس است، آن را یک مورد
اورژانس بدانید.
بیماریهای انسدادی ریه در ارتباط با انسداد مجاری هوایی برونشها، برونشیولها، مجاری آلوئولی و آلوئولها هستند. این گروه از بیماریها با کاهش سرعت جریان بازدمی مشخص میشوند. در بیماریهای انسدادی ریوی وضعیتی ایجاد میشود که باعث مقاومت به عبور جریان هوا میگردد. عواملی که ممکن است باعث مقاومت به عبور جریان هوا در یک بیماری انسدادی ریه گردند عبارتنداز:
بیماریهای انسدادی ریوی شامل موارد زیر است:
1- برونشیت مزمن
2- آمفیزم
3- آسم
4- فیبروز سیستیک
5- برونشکتازی

هدف اصلی از رژیم درمانی در بیماران دیابتی، استفاده از موادغذایی به صورت متعادل است. اصولاً رژیم غذایی ای كه توسط كارشناسان و متخصصان تغذیه برای افراد دیابتی تهیه می شود دارای اهداف زیر است:
- رساندن قند خون به سطح طبیعی
- حفظ سطح چربی های خون در حد طبیعی
- كاهش مشكلات خاص بیماران دیابتی
- به دست آوردن و حفظ وزن ایده آل
- رساندن مواد مغذی به بدن به میزان لازم
- تأمین انرژی موردنیاز بدن جهت انجام فعالیت های لازم
- جلوگیری از بروز عوارض و مشكلات ناشی از دیابت
توصیه های تغذیه ای برای بیماران مبتلا به دیابت نوع اول
1. سعی كنید برنامه غذایی خود را به طور منظم تنظیم كنید. به نحوی كه هر روز در ساعات معینی غذا بخورید.
2. روزانه بین 4 تا 5 وعده غذا بخورید.
3. در هر وعده مقادیر متناسبی از كربوهیدرات ها را مصرف كنید تا دچار عوارض ناشی از نوسانات قندخون نشوید.
4. چربی دریافتی از طریق موادغذایی را محدود كنید.
5. مصرف قندهای ساده مانند شكر، شكر قرمز، عسل و شربت ذرت را محدود كنید.
6. مصرف فیبر را تا میزان 25 میلی گرم به ازای هر 1000 كیلوكالری دریافتی افزایش دهید. جهت اطلاع از میزان كالری موردنیاز روزانه خود، با متخصص تغذیه مشورت نمایید. منابع غذایی فیبر عبارتند از : انواع میوه و سبزی، حبوبات و غلات سبوس دار.
7. تلاش كنید از محصولات بدون قند مانند نوشابه های بدون قند، ژله بدون قند و بیسكوئیت های بدون قند استفاده كنید.
8. از میوه های تازه و كلوچه های كم چربی و غلات به عنوان میان وعده استفاده كنید.
9. هر روز صبح، غلات پرفیبر را برای صبحانه انتخاب كرده و از مصرف غلات دارای مقادیر زیاد شكر خودداری كنید.
10. به جای آب میوه از میوه تازه استفاده كنید.
11. از شیرهای كم چربی استفاده كنید.
12. روزانه حداقل 8 لیوان آب بنوشید.
توصیه های تغذیه ای برای بیماران مبتلا به دیابت نوع دوم
از آنجایی كه بیماران دیابت نوع دوم در سنین بالاتری قرار دارند، مهم ترین كار در این بیماران، كنترل وزن می باشد. بیماران مبتلا به دیابت نوع دوم باید توصیه های ذیل را مدنظر قرار دهند:
1. مصرف فیبرهای محلول به میزان 25 گرم به ازای هر 1000 كیلوكالری ضمن ایجاد احساس سیری ، می تواند به كنترل قندخون كمك كند. یكی از انواع فیبرهای محلول پكتین می باشد كه در سیب ، مركبات مثل پرتقال، لیمو و گریپ فروت ، توت فرنگی ، هویج و غلات سبوس دار وجود دارد . غیر از این مواد غذایی، منابعی فیبری كه در بالا ذكر شده اند را نیز مصرف كنید.
2. تعداد وعده های غذایی خود را افزایش دهید.
3. حتما قبل از صرف غذا از سالاد یا موادغذایی كم كالری مانند كاهو، كرفس، ژله بدون قند و سوپ های ساده و كم كالری استفاده كنید.
4. از مصرف آب میوه در صبح و به صورت ناشتا خودداری كرده و به جای آن در طول روز از میوه تازه استفاده كنید.
5. از نوشیدنی ها و دسرهای بدون قند استفاده كنید.
6. آرد گندم كامل را جانشین آرد سفید كنید.
7. از مصرف روغن ماهی و مكمل نیاسین خودداری كنید زیرا باعث افزایش قند خون می شوند.
8. مصرف چربی ها را در برنامه روزانه غذایی خود طبق نظر متخصص تغذیه كاهش دهید.
9. روزانه 8 لیوان آب بنوشید.
نكات مهم و قابل توجه برای خانواده ها و بیماران
1. افراد دیابتی مبتلا به بیماری كلیوی نیز باید به تغذیه خود توجه خاصی داشته باشند، زیرا بیماری كلیوی با عمل بسیار از مواد مغذی تداخل دارد. لذا مصرف مكمل های تغذیه ای مگر با اجازه متخصص تغذیه توصیه نمی شود.
2. از آن جایی كه كمبود بعضی از ویتامین ها باعث تشدید بیماری دیابت می گردد، باید سعی كرد تا مقادیر متناسب ویتامین ها از طریق موادمغذی دریافت شوند. به دلیل افزایش نیاز به ویتامین ها در این بیماران باید مكمل ویتامینی مصرف شود، ولی برای جلوگیری از عوارض مصرف بیش از حد آنها با متخصص تغذیه مشورت كنید.
3. ویتامینC برای ورود به داخل سلول، نیاز به انسولین دارد. تحقیقات نشان می دهد كه مقدار این ویتامین در افراد دیابتی پایین تر از حد طبیعی می باشد؛ لذا مصرف میوه و سبزی فراوان و همچنین مكمل ویتامینC ضروری است.
4. بعضی از داروهای خوراكی كاهش دهنده قند خون، باعث كمبود ویتامینB12 در بدن می شوند. بنابراین در این مورد نیز باید با یك متخصص تغذیه مشورت كنید، زیرا كمبود این ویتامین می تواند باعث تخریب بافت عصبی شود.
5. بیماری دیابت می تواند باعث كمبود بیوتین در بدن شود. از آن جایی كه كمبود این ماده مهم می تواند باعث تخریب بافت عصبی در بازوها و ساق پا شود، مشورت با متخصص جهت آشنایی با منابع مصرف و میزان مورد نیاز آن ضروری است.
بیماری قند،مرض قند یا دیابت شیرین (ترجمهٔ عبارت لاتین diabetes mellitus) یک اختلال مزمن متابولیک یا سوخت و سازی در بدن است که سرعت و توانایی بدن در استفاده و سوخت و ساز کامل قندها کاهش مییابد. از اینرو میزان قند خون افزایش مییابد. در تعریف سازمان بهداشت جهانی٬ دیابت یک بیماری است که در آن بدن یا دچار کمبود انسولین است یا انسولین تولیدی را به درستی مصرف نمیکند. انسولین یک هورمون است که برای تبدیل قند و نشاسته و کربوهیدرات به انرژی مورد نیاز در سلولهای بدن ضروری و مورد نیاز است. عوامل به وجود آورنده دیابت هنوز هم ناشناخته است البته عوامل ژنتیکی و چاقی و کمتحرکی نقش مهمی در ابتلای فرد به دیابت دارند. طبق نظر سازمان جهانی دیابت اندازهگیری قند خون جهت غربالگری توصیه میشود.
* آیا می دانید که بیماری عروق کرونر(عروق خون رسان قلب) از شایع ترین علت مرگ و میر در ایران است؟
* آیا می دانید که با کنترل فشار خون می توانید از بروز بیماری عروق قلب پیشگیری کنید؟
* آیا می دانید که افرادی که در فامیل درجه اول خود سابقه بیماری قلبی دارند بیشتر در معرض خطرند؟
* آیا می دانید که چاقی باعث پیشرفت بیماری عروق کرونر می شود؟

آسيب هاي شيميايي چشم زياد اتفاق مي افتند و مي توانند از يك تحريك خفيف تا از دست رفتن بينايي و يا حتي گاهي از دست رفتن چشم را سبب شوند. از جمله موادي كه در صورت ورود به چشم مي توانند آسيب شيميايي ايجاد كنند مواد ضد عفوني كننده، حلال ها، مواد آرايشي، محلول هاي لوله باز كن، گاز پاك كن، آمونياك و محلول هاي سفيد كننده هستند كه در خانه و محل كار يافت مي شوند. آسيب شيميايي چشم يك وضعيت اورژانس است. آسيب مي تواند ظرف 1 تا 5 دقيقه رخ دهد. البته بيشتر آسيب هاي شيميايي چشم تنها سبب يك تخريب سطحي شده و با از دست دادن ديد همراه نيستند. مواد شيميايي سوزاننده (قليايي) نظير آمونياك، لوله بازكن ها، پودر ماشين ظرف شويي و گاز پاك كن ها بيشترين آسيب را ايجاد مي كنند.
علائم
علائم آسيب شميايي عبارتند از:
مدت علائم و آسيب به چشم به نوع و مقدار ماده شيميائي كه به چشم وارد شده بستگي دارد.
پيشگيري
بهترين راه پيشگيري استفاده از عينك هاي محافظ است. مهمترين نكته
اي كه بايد در هنگام ورود مواد شيميايي به چشم به خاطر سپرد شستشوي فراوان و
مستمر با آب است.
درمان
مهمترين درمان شستشوي چشم با آب فراوان در اسرع وقت است.
قبل از مراجعه به پزشك و بلافاصله پس از ورود مواد شيميايي، چشم را زير
شير آب بگيريد و با آب فراوان بشوييد. بهتر است از آب سرد استفاده كنيد و
اين كار را حداقل 10 دقيقه بصورت مستمر ادامه دهيد هر چند توصيه مي شود
شستشو را تا زمان مراجعه به چشم پزشك ادامه دهيد. براي شستشو بايد با دو
انگشت يك دست پلك ها را باز نگهداريد و صورت خود را بصورت كج زير شير آب
بگيريد بطوريكه چشم مبتلا پايين و چشم سالم بالا قرار گيرد و آب از روي
قسمت بالايي بيني به روي چشم مبتلا بريزد. اين وضعيت باعث مي شود چشم سالم
آلوده نشود. در صورتيكه هر دو چشم دچار آسيب شده باشند مي توان چشم ها را
يكي در ميان شستشو داد و يا صورت را بگونه اي زير آب گرفت كه هر دو چشم
شستشو شوند.
در صورتيكه امكان گرفتن صورت زير شير آب وجود نداشته باشد مي تواند از يك
نفر ديگر كمك گرفت تا آب را روي چشم بريزد و بيمار پلك خود را باز نگهدارد.
در صورتيكه به آب دسترسي نباشد مي تواند از شير هم استفاده كرد.
در صورتيكه از كنتاكت لنز استفاده مي كنيد سعي نكنيد قبل از شسشوي چشم لنز خود را در آوريد. اگر بعد از چندين دقيقه شستشو لنز هنوز در چشم باقي مانده باشد مي توانيد لنز را از چشم خارج كنيد.
حتي بعد از شستشو هم از ماليدن چشم خودداري كنيد.
پس از مراجعه به چشم پزشك، وي شستشو را با محلول نرمال سالين ادامه
خواهد داد. معمولاً قبل از آن با استفاده از قطره بيحس كننده چشم بيحس مي
شود. چشم پزشك ممكن است پلك ها را با وسيله مخصوصي باز نگهدارد. بعد از
شستشوي كامل pH (اسيديته) چشم اندازه گيري مي شود. شستشو تا زمانيكه pH به
حد طبيعي و يا نزديك آن برسد ادامه خواهد يافت. در بعضي موارد بويژه بعد از
سوختگي هاي شديد با مواد قليايي، ممكن است لازم باشد شستشو تا 24 ساعت نيز
ادامه يابد.
پس از تكميل شستشو، چشم پزشك چشم را معاينه كرده و در صورت وجود، اجسام
خارجي را از آن خارج مي كند. همچنين فشار چشم اندازه گيري مي شود. پماد
آنتي بيوتيك نيز براي پيشگيري از عفونت تجويز شده و چشم پانسمان و بسته مي
شود. موارد شديد آسيب شيميايي به چشم ممكن است جهت كنترل مرتب فشار چشم و
سير ترميم قرنيه در بيمارستان بستري شوند.
پيش آگهي
پيش آگهي آسيب شيميايي چشم متغير بوده و به ماهيت و شدت تماس ماده
شيميايي با چشم بستگي دارد. بيشتر بيماران كاملا بهبود مي يابند. البته
عوارضي نظير گلوكوم، آسيب قرنيه، و خشكي چشم نيز ممكن است ايجاد شود. موارد
خيلي شديد آسيب شيميايي ممكن است با از دست رفتن بينايي يا حتي چشم همراه
باشند.
باورهای غلط درباره چشم
باورهای
درست و غلط در تمام زمینهها وجود دارند؛ حرفهایی ظاهرا علمی که در اغلب
موارد معلوم نیست برای نخستین بار از زبان کدام دانشمند شنیده شدهاند!
از
نظر دانش پزشکی، این باورها در بسیاری از موارد، نهتنها کمکی به بیمار
نمیکنند و نهتنها باعث دورشدن آنان از راهکارهای مناسب درمانی میشوند
بلکه حتی میتوانند خطراتی جدی هم برای سلامت او ایجاد کنند.
به گزارش هلثدینیوز این باورها در مورد چشم از این قرارند:
گاهی ضربه به سر با عوارضی همراه است که شناخت این عوارض باعث میشود تا زمانیکه از واژه ضربه مغزی مطلع شدیم ناخواسته وحشت زده نشویم.
بدترین عارضه خونریزی مغزی است. اگر بیماری بدنبال ضربه به سر دچار افت شدید هوشیاری شد، چه بیمار هوشیاریش را مجدد بدست آورد و یا در همان وضعیت ماند باید به این واقعه شک کرد. علائم بسیاری همچون تشنج، سردرد، فراموشی و استفراغ میتوانند از نشانه های این عارضه باشند. بسیاری از بیماران با این علائم هیچ خونریزی را تجربه نمیکنند اما در اورژانس باید به بدترین ها شک کرد.
عده ای از بیماران علیرغم اینکه در بررسی مغز با سی تی اسکن یافته ای ندارند اما دچار افت هوشیاری هستند. کشیدگی اعصاب مغزی علت این یافته میباشد. این بیماران ممکن بدون عارضه ای بهبود یابند. عده ای از آنها دچار عوارض شدید شده و حتی به زندگی نباتی(داشتن عملکرد طبیعی در قلب و تنفس اما فاقد عملکرد مغزی) برسند.
_gchrr.jpg)
متخصصان مغز و اعصاب تاکید میکنند که در نوع خفیف آن، شخص آسیبدیده هوشیار است و در برخی موارد ممکن است فقط برای چند ثانیه، هوشیاری خود را از دست دهد.
در حالت متوسط و شدید، شخص آسیبدیده دچار بیهوشی در مدت زمان طولانیتری میشود.
بسیاری از ضرباتی که در زمان وقوع حادثه علائم جدی ندارد، با افزایش سن میتواند به بیماریهایی از قبیل سردرد و صرع منجر شود.
بر پایه ی این گزارش ، محققان در بررسیهای خود متوجه شدهاند افرادی که در کودکی جراحات متوسطی در سر خود داشتهاند، در کوتاهمدت دچار مشکلات اندکی در حافظه، قابلیتهای تکلمی و توانایی تمرکز شدهاند.
اگر ضربه وارده به سر کودک که ممکن است در اثر برخورد با جسم سخت یا پرت شدن از ارتفاع اتفاق بیفتد، همراه با خونریزی از بینی، پارگی پوست سر، فرررفتگی جمجمه، اختلال هوشیاری، بیقراری، اختلال حرکت دست و پا، تشنج و همچنین آبریزش از بینی و گوش باشد، باید به سرعت تحت بررسیهای تشخیصی و درمانی از قبیل تزریق سرم نمکی، پانسمان و سیتی اسکن قرار بگیرد.
استفراغ کردن، همیشه نشانه خطر نیست
شاید برایتان جالب باشد که بدانید کودکان زیر پنج سال به دلیل باز بودن ملاجشان و این که هنوز جمجمهشان کامل شکل نگرفته، نسبت به بزرگترها در برابر ضربه به سر مقاومتر هستند، اما این مسأله نباید باعث شود که والدین بروز برخی حالتها مانند بیهوشی موقتی را پس از وارد شدن ضربه به سر کودک، بیاهمیت تلقی کنند، چرا که اگر ضربه به کودک، خفیف یا متوسط باشد، ممکن است یک بیهوشی یا فراموشی گذرا را به همراه داشته باشد، اما این نشانهها باید تحت بررسیهای دقیقتر قرار بگیرد.
استفراغ کردن، برخلاف تصور بسیاری از مردم همیشه خطرناک نیست، بلکه میتواند واکنش سریع و گذرای مغز نسبت به فشار وارد شده به آن تلقی شود، اما اگر استفراغ کردن ادامه یابد و با نشانههای خطر دیگر همراه باشد، باید تحت بررسیهای پزشکی قرار بگیرد.
نکته بسیار مهمی که متخصصان بر آن تاکید میکنند این است که والدین و اطرافیان پس از این که کودک دچار ضربه سر شد، نباید به او آب قند بدهند، بلکه باید به چنین کودکی سرم نمکی داده شود، زیرا آب قند موجب افزایش ورم مغز و افزایش خوابآلودگی در این کودکان میشود
سردرد و تشنج را جدی بگیرید!
اگر کودک پس از ضربه، سردرد یا خوابآلودگی داشته باشد، باید به سرعت به بیمارستان منتقل شود.
این گزارش حاکی از آن است که ، تشنج نیز از نشانههای نگرانکننده است. البته تشنجهای فوری پس از ضربه حتی تا یک هفته پس از ضربه نیز لزوما بدخیم نیست و مشکلی ایجاد نمیکند، اما اگر کودک ماهها پس از وارد شدن ضربه، دچار تشنج شد، باید مورد بررسیهای دقیق پزشکی قرار بگیرد.
خروج مایع بیرنگ از گوش و بینی نیز میتواند نشانهای از شکستگی قاعده جمجمه و بسیار خطرناک تلقی شود. البته این تشخیص در مورد کودکانی که دور چشمشان نیز کبود میشود، صدق میکند.